MİKROBA, BAKTERİYE, VİRÜSE KUR'AN’DA İŞARET VAR MIDIR?

            Sad Suresi’nin 41. Ve 42. Ayetleri üzerinde düşünürsek mikroba, bakteriye, virüse Kur’an-ı Kerim’in işaret ettiğini anlarız. Önce ayetlerin meallerini yazalım:.

            41. ayet: “(Ey Resulüm!) Kulumuz Eyyub’u da an! Hani (O), Rabbisine: ‘Doğrusu şeytan bana bir yorgunluk ve bir elem dokundurdu!’ diye seslenmişti.”

            42. ayet: “(Ona:) ‘Ayağın ile (yere) vur! (İşte) bu yıkanılacak ve içilecek (ve böylelikle şifa bulacağın) bir serin su!’ (dedik.)”

            Burada kendisinden şekva edilen şeytan nedir veya kimdir?

            Bazı kaynaklarda bu şeytanın bildiğimiz cin taifesinden olan mel’un şeytan olduğu kabul edilerek şöyle mana verilmiş: “...şeytan (hastalığımdan dolayı yakınlarıma verdiği vesveseleriyle) bana bir yorgunluk ve bir elem dokundurdu...”

            Üstad Bediuzzaman Hz., şeytan yerinde “kurtçuklardan” bahsediyor.

            Şeytanın vesvese vererek yakınlarının Eyyub as’dan usanması, Eyyub as’ın da bundan dolayı çok üzülmesi bir elem dokundursa da bir yorgunluk dokundurması çok mantıklı bir yorum olmuyor. Zira yakınlarının Kendisinden usanması, bıkması, uzaklaşması gibi bir durumları yok! Yani buna dair hiçbir belge yok! Aksine hanımının kendisine çok iyi bakması var! 43. Ve 44. Ayetlerin tefsirleri bunu gösteriyor. O zaman elem ve yorgunluk dokunduranın başka bir sebep olduğu akla geliyor. Üstad Bediuzzaman Said Nursî Hz.lerinin kurtçuklar demesi bize bu kurtçukların görünmeyen kurtçuklar olduğunu hatırlatıyor. Bu görünmeyen kurtçuklar da olsa olsa mikrop, bakteri veya virüs olabilir.

             Ayetlerdeki bazı kelimeler bize kapı aralıyor. Mesela “dokundu”, “yorgunluk”, “elem”, “serin su”, “yıkanılacak”, “içilecek” kelimelerinin üzerinde duralım:

             Dokunmak, fiziki bir eylemdir. Binaenaleyh şeytanın vesvese vermesiyle pek alakası görülmüyor. Mikrop, bakteri veya virüs düşünüldüğünde bir alakanın varlığı kabul edilebilir. Zira onlar da gözle görülmeyecek kadar küçük de olsalar netice itibariyle maddi birer varlıklardır. Maddi varlıklar olmaları, dokunmayı mantıklı kılıyor.

             Yorgunluk da fiziki bir olaydır. Zira takatsızlıktır, kaslardaki performans düşüklüğüdür. Mikrop, bakteri veya virüs sebebiyle hastalanmış bir kişideki takatsızlık aşikardır. Demek bir mikrop, bakteri veya virüse müptela olmak var ki, bu yorgunluk o hastalıktan kaynaklanıyor.

              Elem, manevî bir haldir. Vesveseden de kaynaklanabilir, mikrop, bakteri ve virüsten de kaynaklanabilir. Zira hasta bir insan bu hastalıktan dolayı acı çeker ve bu acı da ona bir eza, bir elem verir.

              Serin su, ateşli hastalıklarda başat bir tedavi şeklidir. Çocuğumuz ateşlendiğinde onu yorgan altına almayız. Aksine üzerindeki giysileri hafifletiriz. Serin su (çeşme suyu) ile de vücudunu ıslatırız.

              Yıkanılacak kelimesi, hem mikrop kırıcı bir antiseptik olarak da anlaşılabilir, hem de ateş düşürücü olarak bir tedavi şekli olarak da anlaşılabilir.

              İçilecek kelimesi, bir antibiyotik, bir şurup, bir ilaç içme olarak anlaşılabilir.

              Bütün bunlar masa üzerine konduğu zaman Eyyub as’ın şekvası, ateşli ve ağır bir hastalık sebebiyle bir peygamber olarak Rabbine gerektiği şekilde ibadet edemediğinden ve bundan dolayı da çok üzüldüğündendir. Üstad Hazretleri de buna değiniyor Rabbini zikrine zarar verdiği için şekva etmiş diyor.

              Şeytan kelimesi, sadece kafir cinlerin ünvanı değildir. Sıfat bir isim olarak insana zarar veren, insanı aldatan her şey için kullanılabilir. Nitekim Hz. Ömer Efendimize atfedilen bir hadisede Kendisini düşüren bir binek hayvanı için “beni bir şeytana bindirmişsiniz” dediği rivayet edilir. ‘İnsi şeytan’ kelimesini de kullanırız ki Kur’an-ı Kerim’in son kelimesi de buna işaret eder. Aldatan ve zarar veren insana ‘şeytan gibi biri’ deriz. Binaenaleyh insana zarar veren, acı çektiren mikrop, bakteri veya virüse de rahatlıkla ‘şeytan’ denebilir. Kanaat-ı acizanemce Eyyub as’ın şeytan dediği mikrop, bakteri veya virüs idi. Cinni şeytan değildi. Cinni şeytan olsaydı yakınlarına bu durumu izah eder, Allah’ın kendilerini imtihan ettiğini ve bu imtihanı kaybetmemelerini tebliğ ederdi.

              Evet, Kur’an-ı Kerim’de mikrop, bakteri ve virüs bu şekilde yerini almıştır. Ve bu, Kur’an-ı Kerim’in bir mu’cizedir. Mikrobun, bakterinin ve virüsün henüz keşfedilmediği 7. Asırda Kur’an-ı Kerim’in bu görünmez varlıklardan bahsetmesi O’nun Allah kelamı olduğuna çok açık bir bürhandır.